Er ontbraken heel wat spartanen op de afspraak wegens blessures, maar we gingen ervan uit dat Sparta geen problemen zou kennen met de laatste in de stand. Alhoewel, Loksbergen had de laatste twee matchen niet verloren...
De wedstrijd kwam moeilijk op gang en het duurde een kwartier vooraleer we de eerste kans zagen.

Een verplaatsing naar Loksbergen is geen pretje: na bijna een uur rijden is de kennismaking met de erbarmelijke accommodatie geen grote motivatie voor een degelijke pot voetbal. Q had twee linkerschoenen bij en moest het dus doen met het paar reserveboten van Lode (zie foto). Trainer Nick moest harken om een voltallige ploeg bijeen te krijgen, maar tegen de rode lantaarn...

Gelukkig waren er toch heel wat supporters op post op de Bosuil. Zij trotseerden de ijzige koude om Sparta aan te moedigen en het loonde. De wedstrijd verdiende geen schoonheidsprijs, maar het was heel moeilijk voetballen op het bevroren veld. Zeker voor de tribune werd het meer schaatsen dan voetballen. In de aanvangsfase ging het spel op en neer...

Het matchbegin was nochtans veelbelovend... We hebben dit seizoen nog maar zelden zoveel supporters langs de lijn gezien! Dat pleit voor de jonge thuisploeg met allemaal spelers van eigen bodem, maar onze schare was ook voltallig aanwezig! 
Sparta eiste de bal op, zette hoog druk en probeerde tempo in de acties te brengen. De thuisploeg kreunde.

Na een rustperiode van 4 weken begonnen de reserven vandaag aan enkele belangrijke matchen, met het einde van de competitie in zicht. Door deze rustperiode, blessures, onbeschikbaarheden en het kille weer was het duidelijk dat de 3 punten van deze match niet voor het zomaar voor het grijpen lagen. 

Volg Sparta Lille